W życiu każdej biblioteki zdarzają się wyjątkowe chwile… Takie, które niepostrzeżenie wymykają się wskazówkom zegara, by na zawsze zamieszkać w najpiękniejszych zakamarkach pamięci. Chwile utkane z ludzkiej serdeczności, dobrych słów i wzruszeń, których nie sposób zamknąć między kartami nawet najpiękniejszej książki.

 Są miejsca, które się odwiedza… i takie, do których wraca się sercem. Są spotkania, które stają się wspomnieniem… i ludzie, dzięki którym wspomnienia nabierają skrzydeł.

 21 października właśnie takie światło zabraliśmy ze sobą z Biblioteki Uniwersyteckiej im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku.

Wraz z Weroniką Skoczylas z klasy IV TG oraz Adamem Remżą z klasy IV TFP uczestniczyliśmy w niezwykle interesującym wykładzie dr hab. Joanny Szerszunowicz, prof. UwB, poświęconym przemianom współczesnego języka mediów.

Czasem najwięcej opowiada nam sama obecność, atmosfera miejsca i świadomość, że ktoś otworzył przed nami drzwi nie tylko do świata wiedzy, ale także do swojego serca.

❤️ Za to serce pragniemy dziś podziękować w sposób szczególny…

Pani Hanno Kościuch!

Są ludzie, którzy nie muszą czynić rzeczy wielkich, by pozostawiać po sobie wielkie dobro. Ludzie, których serdeczność jest jak ciepło dłoni podanej w chłodny, jesienny dzień i którzy potrafią zwykłe zaproszenie zamienić w piękne wspomnienie, a pamięć o drugim człowieku – w najcenniejszy podarunek.

Dziękujemy, że zawsze Pani o nas pamięta. Pośród setek spraw, obowiązków i mijających dni znajduje Pani miejsce dla naszej szkolnej biblioteki i naszych uczniów.

Za każde zaproszenie. Za życzliwość, która nie potrzebuje rozgłosu. Za otwarte drzwi, za dobroć, która nie oczekuje niczego w zamian.

Bo w świecie, w którym tak łatwo się minąć, zapomnieć, nie zauważyć…

…Pani po prostu pamięta.

 Nie wszystkie historie zapisuje się atramentem.

Nie wszystkie podróże mierzy się kilometrami.

Nie wszystkie skarby mieszczą się na bibliotecznych półkach.

Niektóre nosimy w sobie, w ciszy, w uśmiechu, we wdzięczności, której nie sposób wypowiedzieć do końca.

Może kiedyś zatrą się daty, ucichną rozmowy, a fotografie staną się wspomnieniem… pozostanie dobro, które otrzymaliśmy….

 i odrobina światła, którą zabraliśmy ze sobą. ❤️

Nauczyciele Bibliotekarze

 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•